Φλοϋδικά Ελευσίνια Μυστήρια

Μετά από ένα πολύ ωραίο απογευματινό μπάνιο, το αυτοκίνητό μου με έβγαλε στην Ελευσίνα. Κι αφού περνούσα από την Ελευσίνα, η στάση στον αρχαιολογικό χώρο ήταν απαραίτητη. Απαραίτητη για την ψυχή μου που ζητούσε λίγη από την ομορφιά που ακόμα ακτινοβολεί αυτό το νεκρό κοχύλι.

Πήρα τη στροφή. Ο αρχαιολογικός χώρος άρχισε να ξεδιπλώνεται στα μάτια μου. Και, την ίδια στιγμή, το ραδιόφωνο αρχίζει να παίζει Pink Floyd. Wish you were here.
Σταμάτησα το αμάξι στη θέση που με περίμενε, μια θέση που μου πρόσφερε την ιδανική οπτική γωνία του χώρου. Από το Καλλίχορο Φρέαρ ως το Πλουτώνιο. Κι αφουγκράστηκα το κομμάτι. Στιγμές έξω από το χρόνο.
Και το Wish you were here ακουγόταν στ’ αυτιά μου πια με μια τελείως άλλη διάσταση. Ήταν το τραγούδι που μου τραγουδούσε η Δήμητρα, η Γη Μητέρα. Μάλλον, δεν το τραγουδούσε για μένα, αλλά για όλους τους ανθρώπους. Λέγοντάς μου «how I wish you were here», σαν ένας παλιός φίλος που τον έχεις χάσει, ένας καλός φίλος που πάντα ένοιωθες καλά δίπλα του και που ξέρεις πως, όποια στιγμή τον ξαναδείς, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, εκείνος πάλι θα σε είναι εκεί με ανοιχτή την αγκαλιά του για σένα. Με τον ίδιο τρόπο, η Γαία ευχόταν για μας, τα παιδιά της, να ήμαστε και πάλι, εκεί, κοντά της. Εκεί, που κατά βάθος ξέρουμε πως ήμασταν καλά. «Τι καταλάβατε τόσα χρόνια που είστε μακριά μου;» μας ρωτούσε, χωρίς ίχνος παράπονο, υπεροψία ή μνησικακία. αλλά αντίθετα, με μια στοργική τρυφερότητα: «Did they get you to trade … hot air for a cool breeze?»
Το νόημα ήταν τόσο ξεκάθαρο.
Κι όσο για την τρίτη στροφή… Όσo κάνουμε, όσα κάνουμε στη Δήμητρα, η θεά υποφέρει, μαζί με μας. Όχι με τον μελό τρόπο του «και η καρδιά της μάνας πόνεσε και είπε». Αλλά απλά. Γιατί, ό,τι συμβαίνει σε μας, συμβαίνει και στους θεούς μας. Γιατί, το τραγούδι αυτό δεν το έλεγε μια θεά – αφέντρα, ούτε καν μια θεά – μητέρα. Το έλεγε μια φίλη. Γιατί έτσι είναι οι θεοί. Φίλοι που προχωράμε μαζί τους, στον ίδιο δρόμο, πιασμένοι από το χέρι.
Και μάλιστα φίλοι που σου τραγουδούν και Pink Floyd.
Πήρα το δρόμο της επιστροφής. Η αδερφή της Δήμητρας, από το κάστρο της, την Ακρόπολη, μου χαμογελούσε.
This entry was posted in My life's soundtrack, Pink Floyd. Bookmark the permalink.

2 Responses to Φλοϋδικά Ελευσίνια Μυστήρια

  1. lucy of wild flowers says:

    Κάνεις εξαιρετικές επιλογές…αλλά μάλον το ξέρεις ήδη!
    🙂

  2. Jean - Lyc says:

    Ευχαριστώ αγαπητή μου Lucy. Αλλά, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η επιλογή προήλθε… άνωθεν…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.