Françoise Hardy – Ma jeunesse fout le camp

Ημερολόγιο αιθεροναύτου Jean-Lyc.
Ημέρα 20070922

Η χτεσινή μέρα σημαδεύτηκε από τον εγκλωβισμό μου σε ένα απωθητικό σι μπεμόλ. Αποδεσμεύτηκα, βάζοντας πλώρη αργά για το Ε της Λύρας. Μόλις έφτασα παρακολούθησα τους πλανήτες να μαζεύονται γύρω από το άστρο, αρνούμενοι να εκτελέσουν τον περιστροφικό χορό.

Συναντήθηκα με άλλους αιθεροναύτες. Μαζί τους, κάναμε ένα ταξίδι στο Παρίσιο Νεφέλωμα. Την ίδια στιγμή, ο δείκτης κοσμικής παραξενότητας ανέβηκε ξαφνικά στο 4 κι αφού αποχαιρετιστήκαμε, έκανα τη βουτιά μου στις γαλαζοπράσινες αύρες του νεφελώματος.

Είναι ωραία εδώ. Νομίζω πως θα κάτσω λίγο.

Ma jeunesse fout l’camp
Tout au long d’un poème
Et d’une rime à l’autre
Elle va bras ballants
Ma jeunesse fout l’camp
A la morte fontaine
Et les coupeurs d’osier
Moissonnent mes vingt ans

Nous n’irons plus au bois
La chanson du poète
Le refrain de deux sous
Les vers de mirliton
Qu’on chantait en rêvant
Aux garçons de la fête
J’en oublie jusqu’au nom
J’en oublie jusqu’au nom

Nous n’irons plus au bois
Chercher la violette
La pluie tombe aujourd’hui
Qui efface nos pas
Les enfants ont pourtant
Des chansons plein la tête
Mais je ne les sais pas
Mais je ne les sais pas

Ma jeunesse fout l’camp
Sur un air de guitare
Elle sort de moi même
En silence à pas lents
Ma jeunesse fout l’camp
Elle a rompu l’amarre
Elle a dans ses cheveux
Les fleurs de mes vingt ans

Nous n’irons plus au bois
Voici venir l’automne
J’attendrai le printemps
En effeuillant l’ennui
Il ne reviendra plus
Et si mon cœur frissonne
C’est que descend la nuit
C’est que descend la nuit

Nous n’irons plus au bois
Nous n’irons plus ensemble
Ma jeunesse fout l’camp
Au rythme de tes pas
Si tu savais pourtant
Comme elle te ressemble
Mais tu ne le sais pas
Mais tu ne le sais pas

Η νιότη μου με παρατάει
όπως κυλά ένα ποίημα
απ΄τη μια ρίμα στην άλλη
προχωράει με χέρια κρεμάμενα
Η νιότη μου με παρατάει
πάει στην πηγή που στέρεψε
και σαν τα κλαδιά της λυγαριάς
θερίζουν τα είκοσί μου χρόνια

Δε θα ξαναπάμε πια στην εξοχή
με τα τραγούδια των ποιητών
με τα ρεφραίν της δεκάρας
και τα πρόχειρα στιχάκια
που κάνοντας όνειρα τραγουδούσαμε
στο παιδί που γιόρταζε
και ξεχνώ τ’ όνομά του
και ξεχνώ τ’ όνομά του

Δε θα ξαναπάμε πια στην εξοχή
να βρούμε βιολέτες.
Να! Τώρα πέφτει η βροχή
που σβήνει τα βήματά μας
Κι όμως, τα παιδιά
έχουν τα κεφαλάκια τους γεμάτα από τραγούδια
αλλά δεν τα ξέρω
αλλά δεν τα ξέρω

Η νιότη μου με παρατάει
με μια μελωδία στην κιθάρα
φεύγει από μέσα μου
βουβή, με βήμα αργό
Η νιότη μου με παρατάει
έσπασε τους κάβους
κι έχει στα μαλλιά της
τ’ άνθη των είκοσί μου χρόνων

Δε θα ξαναπάμε πια στην εξοχή
Να! Έρχεται το φθινόπωρο.
Θα προσμένω την άνοιξη
μαδώντας την ανία
όμως δε θα ξανάρθει
κι αν έχω ρίγη στην καρδιά
είναι που πέφτει η νύχτα
είναι που πέφτει η νύχτα

Δε θα ξαναπάμε πια στην εξοχή
Δε θα ξαναπάμε πια μαζί
Η νιότη μου με παρατά
στο ρυθμό των βημάτων σου
Αν ήξερες όμως
πόσο πολύ σου μοιάζει
αλλά δεν το ξέρεις
αλλά δεν το ξέρεις

This entry was posted in Γαλλική μουσική. Bookmark the permalink.

4 Responses to Françoise Hardy – Ma jeunesse fout le camp

  1. elafini says:

    όμορφο, μελαγχολικό και νοσταλγικό “ταξίδι”..

  2. Ilias Dimopoulos says:

    H απελπισία για το αμετάκλητο της νιότης που φθίνει….

    συγκρούεται….

    Με την ομορφιά της ικανότητάς μας ακόμη ν’ αναπολούμε….

    συγκρούεται….

  3. Sally Finkenstein says:

    Ηθελα να σπάσω πλάκα με τα comments των καλών μου φίλων,των από πάνω, γιατί είμαι κωλόπαιδο…
    Ηθελα να πιάσω κι εγώ ένα ιπτάμενο φουσκωτό και να λικνίζομαι απαλά, αλλά άνοιξε η βαλβίδα κι εκτοξεύτηκα σφυρίζοντας, γιατί δεν συμμερίζομαι ακριβώς την διάθεση…
    Όμως
    Η τελευταία στροφή με τσάκισε.
    ΟΥΠΣ!

  4. Jean - Lyc says:

    Τι να πω βρε παιδιά… Απορώ κι εγώ με τον εαυτό μου που μου αρέσει να βυθίζομαι σ’ αυτήν την μελαγχολία. Έχω κολλήσει με τον τρόπο που λέει το “mon coeur frissonne” και δεν είναι ανάγκη να ξέρεις γαλλικά για να καταλάβεις τι λέει…

    Πιάνω το επόμενο ποστ, μη σας αφήσω για πολύ εκεί.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.