David Bowie – Space Oddity

Το παρακάτω κείμενο έχει γραφτεί καμμιά ντουζίνα χρόνια πριν, ως μια απόδραση από τις βαρετές παραδόσεις του πανεπιστημίου, την εποχή που εξερευνούσα τις δυνατότητες της αυτόματης γραφής. Το Space Oddity, το άκουσα, έκπληκτος, αρκετά χρόνια μετά.

Ο γέρος του έδειξε τα βουβάλια που έβοσκαν στη σαβάνα.

-Μπορείς να τους βλέπεις όλους τους, είπε. Ο καθένας τους έχει τη δική του ιστορία, αλλά κανείς τους δεν μπορεί να ξεφύγει από το όνομά του. Τον έναν τον λένε Θλίψη, τον άλλον Απόγνωση. Είναι μήνες τώρα που γυρνάνε από βοσκότοπο σε βοσκότοπο, αλλά το όνομά τους τούς κυνηγάει πάντα.
-Δε σκέφτηκε ποτέ κανείς τους να ξαναβαπτιστεί;
-Δοκίμασαν, αλλά κάθε ξωκλήσι που βρήκαν στο δρόμο τους ήταν κλειστό. Ανοιχτά βρήκαν μόνο κάτι ξωκλήσια που ανήκαν σε θρησκείες περίεργες. Τους ζητούσαν να κάνουν πράγματα αλλόκοτα, που αν τα έκαναν θα έπαυαν πια να είναι βουβάλια.
>>Μερικοί δέχτηκαν. Αυτοί δεν είναι πια βουβάλια. Μεταμορφώθηκαν σε ιππαλεκτρύωνες, ελαφοκανθάρους, σφίγγες, γρύπες, άρπυιες. Και πάλι όμως, είναι νύκτες που τους βρήκαν οι φίλοι τους να μένουνε άυπνοι. Σκέφτονταν το παλιό τους όνομα. Το κατάλαβαν γιατί το κεφάλι τους ξαναγινόταν βουβαλίσιο.
>>Οι περισσότεροι όμως δε δέχτηκαν ποτέ. Κάποιος, που τον έλεγαν Υστερία, εξαφανίστηκε ένα βράδυ από τα μάτια των φίλων του και λένε πως έγινε φάντασμα. Γυρνάει τις νύχτες και ζητάει εξηγήσεις.

-Ίσως φταίνε οι άνθρωποι που δε θέλουνε να κάνουνε φιλίες με ζώα που έχουν δυσάρεστο όνομα. Τους θυμίζουν κάποιους μακρινούς προγόνους τους που μοιάζανε με χιμπατζήδες κι είχαν ονόματα δεμένα με τη Γη.

-Για κακή τύχη των βουβαλιών, τα ονόματά τους έχουν την ίδια σημασία σε όλες τις γλώσσες. Οι άνθρωποι βρήκαν ονόματα για τον εαυτό τους που δε σημαίνουν τίποτα σε καμία γλώσσα. Είναι ένα άθροισμα από τρομερούς ήχους.

Θυμήθηκε τότε την ιστορία ενός όντος, Άνω τον έλεγαν, που ήθελε να κάνει έναν περίπατο στο διάστημα. Κάποτε τα κατάφερε, αλλά, από κάποιο πρόβλημα που του έτυχε, δεν μπόρεσε να επιστρέψει στο σκάφος του. Λίγο πριν του τελειώσει το οξυγόνο, έβγαλε τη στολή του και πέθανε γυμνός στο διάστημα. Τώρα το πτώμα του περιφέρεται σε σταθερή τροχιά γύρω από τη Γη. Κι επειδή στο διάστημα δεν υπάρχει σήψη, διατηρείται τέλεια για πάντα.

-Οι βούβαλοι το βλέπουν, αποκρίθηκε ο γέρος, κι αυτό είναι που τους κάνει να θέλουν να παραμείνουν βούβαλοι. Λατρεύουν αυτό το Ον που μπόρεσε να γίνει ένα με το Σύμπαν, ακριβώς με τον τρόπο που ήθελε. Είναι φορές που το πτώμα του περνά μπροστά από τον ηλιακό δίσκο και βλέπεις τότε μια σκιά στον Ήλιο να αγκαλιάζει όλον τον πλανήτη. Οι άνθρωποι, με όλα τα τηλεσκόπια που κατέχουν δεν μπόρεσαν ποτέ να τον βρουν, ποτέ να τον δουν.

Ο Ήλιος έδυε στη σαβάνα κι όλα άρχισαν να κοκκινίζουν. Ήταν η ώρα για τα βουβάλια να πάρει το καθένα το μοναχικό του δρόμο.

-Τώρα το καθένα παίρνει το δρόμο του. Ήταν μια πολύ σπάνια συνάντηση αυτή. Θα περπατάνε τώρα για χρόνια ελπίζοντας να βρούνε στο δρόμο τους ένα τοτέμ που θα τους αλλάξει το όνομα. Τα χρόνια όμως περνάνε και τοτέμ δε βρίσκονται.
>> Άλλοι μόλις τα βρήκαν τα πήρανε να τα κρατήσουν για τον εαυτό τους. Να μπορούν να αλλάζουν όνομα συνέχεια.
>>Άλλα τοτέμ το θεωρούν υποτιμητικό να βοηθήσουν ένα βουβάλι.

Ο Ξένος κοίταξε τη σκιά του Άνω που στεκόταν μεταξύ Ήλιου και Σελήνης.

Ένας τρίτος άνθρωπος, μακριά από εκεί, προσπαθούσε να θυμηθεί. Το βάρος της σκιάς του Άνω τον πίεζε. Αλλά δεν μπορούσε. Ήξερε πως ήταν κάτι τρομερό αυτό που δε θυμόταν. Κάτω όμως από το βάρος της σκιάς, έπρεπε να θυμηθεί.

Τότε ο τρίτος άνθρωπος πήγε στο νεκροταφείο. Πήγε στο μνήμα της μνήμης του κι άρχισε να την ξεθάβει μανιασμένα. Άνοιξε το φέρετρο κι ούρλιαξε από το θέμα.

Θαμμένο εκεί ήταν ένα βουβάλι με το όνομα Πίκρα.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA
This entry was posted in Rock. Bookmark the permalink.

7 Responses to David Bowie – Space Oddity

  1. Μαρω_Κ says:

    Διακρίνω μια απαισιόδοξη δευτεριάτικη διάθεση;

    Porque ?

  2. Jean - Lyc says:

    Μπα… δε θα το έλεγα. Το κείμενο μεταφέρει τη διάθεση μιας στιγμής στο παρελθόν, ενός εικοσάχρονου εγκλωβισμένου, όχι μόνο σε ένα βαρετό μάθημα.

    Η στιγμή της δημοσίευσης… προέκυψε!

    ¡Hasta luego!

  3. elafini says:

    εγώ παλι κάθομαι σαν τον χάνο και χαζεύω το νέο σου σπίτι…

    (παρατήρηση…στον πιο πανω πίνακα που ζητα τα στοιχεία, η άσπρη γραμματοσειρά πάνω στο κίτρινο δε βοηθάει καθόλου…τα μάτια μουυυυ)

  4. Βουβάλια, γρύπες και χιμπατζήδες !!!
    Η Υστερία που γυρνάει και ζητάει εξηγήσεις!
    Χι Χα!
    Μια χαρά σε βρίσκω!

    Να θυμηθώ να σου πω από κοντά κάτι
    Να θυμηθώ να σου πω..
    Να θυμηθώ να σου πω…
    Εν ανάγκη θα πάω στο μνήμα της μνήμης μου

    Πιασάρικο φινάλε Jean – Lyc, δυνατό!
    Καλημέρα (αν επιθυμείς :P)

  5. Ξέχασα να σου πω:
    ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΝΕΟ ΣOY BLOG!

  6. maro-k says:

    Καλημέρα.
    Καλορίζικο το καινούργιο τσαρδί.

    ΥΣ: Συντάσσομαι με το ελαφίνι για το κίτρινο.

  7. Jean-Lyc says:

    Ευχαριστώ πολύ κορίτσια! (Sally, είσαι… κωλόπαιδο :p )

    Να δω τι συμβαίνει μόνο και κρατάει τα σχόλιά σας στην ουρά το σύστημα!

    Ψάχνω να βρω το κίτρινο… Εδώ στη φόρμα των σχολίων είναι; Άτιμη αχρωματοψία!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.