Tea for two….

Τρία είναι τα πιο λυπηρά πράγματα στον κόσμο μας:

  • Η κακή ανατροφή των νέων λόγω κακής εκπαίδευσης
  • Η υποτίμηση της τέχνης λόγω του χυδαίου θαυμασμού
  • Κι η σπατάλη του καλού τσαγιού, λόγω κακής προετοιμασίας.

Λι Τσι Λάι.

 

Το πρώτο τσάι του φθινοπώρου είναι γεγονός. Κι ένα ποτήρι τσάι, δεν είναι ρόφημα, είναι ιεροτελεστία. Μην το ετοιμάσεις μηχανικά. Σεβάσου τη μοναδικότητά του. Γιατί κάθε ποτήρι τσάι, είναι διαφορετικό, όσο και η στιγμή που συνοδεύει.

 

Πρώτα σκέψου τι τσάι θέλεις να πιεις. Υπάρχουν στιγμές συγκέντρωσης, που απαιτούν ένα βαρύ assam. Άλλες ανάτασης, που προτιμούν ένα Earl Grey. Ελαφρές στιγμές που χρειάζεται να τυλιχτούν σε ένα επιπλέον άρωμα: καραμέλλα ή βανίλια. Και πάει λέγοντας.

 

Βρες την κούπα με την οποία θα το συνοδεύσεις. Κάθε είδος τσαγιού έχει τη δική του προσωπικότητα, οπότε πρέπει να βρεις την κούπα που να του ταιριάζει. Ποτέ πλαστική. Αν είναι δυνατόν ξύλινη. Και, όταν το πιεις, μην πλύνεις την κούπα με σαπούνι. Η παλιά κούπα κάνει το καλό τσάι.

 

Φρόντισε το νερό. Πρέπει να είναι κρυστάλλινο κι η γεύση του τελείως διάφανη, για να επιτρέψει στις γεύσεις των φύλλων να απλωθούν ανεμπόδιστα μέσα του.

 

Όταν το νερό βράσει, βύθισε το φακελάκι ή τη θήκη του τσαγιού, αργά, με προσοχή και σεβασμό, σαν ένα μωρό που δε θες να ξυπνήσεις. Και ποτέ μα ποτέ μη διανοηθείς να το ταρακουνήσεις και να βιάσεις έτσι τις ουσίες του: άσ’τες να κυλίσουν μόνες τους. Όπως όλα τα καλά πράγματα άλλωστε, και το τσάι χρειάζεται το χρόνο του. Κι αυτός είναι μόλις δύο με πέντε λεπτά.

 

Βγάλε το τσάι. Πρόσθεσε τη ζάχαρη. Η επιλογή της σωστής ποσότητας είναι κρίσιμη. Δε θέλεις να πιεις ζαχαρόνερο, οπότε θες την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στις δυο γεύσεις.

 

Και φυσικά γάλα. Εκτός αν έχουμε Earl Grey ή κάποιο άλλο τσάι που να μην το σηκώνει. Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις, tea without milk is so uncivilized!

 

Και τώρα κάτσε δίπλα στην κούπα για λίγο και κοίτα το τσάι σου. Ασ’το να κρυώσει ελάχιστα.

 

Και κάνετε καλή παρέα!

Διαβάστε: The Book of Tea by Kakuzo Okakura

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA
This entry was posted in Παλιά μουσική. Bookmark the permalink.

9 Responses to Tea for two….

  1. maro-k says:

    Τι ωραία μουσική!!!!!!!!!!!

    Ο τέλειος συνδυασμός με το τσάι.

    Απόλυτα φθινοπωρινή διάθεση!

    Αλήθεια το Petit Fleur στην Ομήρου το έχεις επισκεφτεί;

  2. Jean-Lyc says:

    Όχι! Δεν το έχω επισκεφθεί. Αλλά, αν κατάλαβα σωστά, προσβλέπω!

  3. maro-k says:

    Καλημέρα.

    Δεν έχεις και mail να σου γράψω λεπτομέρειες.

    Λοιπόν : παλιομοδίτικο καφέ, με λίγα τραπέζια, πιάνο και δίσκους βινυλίου να παίζουν στο πικάπ.
    Τεράστια συλλογή από τσάι σε πορσελάνινα σερβίτσια. Κατά προτίμηση τζαζ.
    Και εξαιρετική σοκολάτα.

    Για αξεχαστες απογευματινες κουβέντες.

    Let’s go.

  4. Anonymous says:

    Oλα ξεκίνησαν το 2737 π.X. στην Kίνα. Σύμφωνα με ένα μύθο, την ώρα που ο αυτοκράτορας Shen Nung έβραζε νερό για να ξεδιψάσει στη σκιά ενός δέντρου άγριου τσαγιού, ένα απαλό αεράκι κούνησε τα κλαδιά του και έκανε μερικά φύλλα να πέσουν μέσα στο νερό. Aπό την ανάμιξη, το νερό πήρε ένα ελαφρύ χρώμα και άρωμα που άρεσε πολύ στον αυτοκράτορα. Ετσι γεννήθηκε το τσάι!

    Στην Iνδία, ένας άλλος μύθος μιλάει για τον πρίγκιπα Dharma που πήγε στην Kίνα να διδάξει το λόγο του Bούδα. Σαν άσκηση, πήρε όρκο να μην κοιμηθεί καθόλου τα εννέα χρόνια του ταξιδιού του. Στον τρίτο χρόνο, πάρα πολύ κουρασμένος, ήταν έτοιμος να κοιμηθεί, όταν έπιασε κάποια φύλλα από ένα δέντρο άγριου τσαγιού κι άρχισε να τα μασά. Oι διεγερτικές ικανότητές του έδρασαν αμέσως. O Dharma ένιωσε πιο δυνατός και τα κατάφερε να μείνει ξύπνιος τα επόμενα έξι χρόνια της αποστολής του.

    Στην Iαπωνία, η ίδια ιστορία είναι λίγο διαφορετική. Mετά τα τρία χρόνια, ο Dharma, εξουθενωμένος, αποκοιμήθηκε την ώρα που προσευχόταν. Oταν ξύπνησε, συντετριμμένος από την αδυναμία του, έκοψε τα βλέφαρά του και τα πέταξε κάτω. Mετά από μερικά χρόνια περνώντας από το ίδιο σημείο είδε ότι στη θέση τους είχε φυτρώσει ένας θάμνος, του οποίου τα φύλλα διαπίστωσε ότι είχαν την ιδιότητα να σε κρατούν ξύπνιο και μετέδωσε την καλλιέργεια του τσαγιού στα μέρη τα οποία επισκεπτόταν.
    Tην εποχή της δυναστείας των Tang (618-907 π.X.) δημιουργήθηκαν τα πρώτα «tea houses» και το τσάι έγινε πηγή έμπνευσης για την Τέχνη. Tότε φτιαχνόταν από πεπιεσμένους κύβους που είχαν πρώτα ψηθεί, πριν γίνουν σκόνη και ανακατευτούν με βραστό νερό. Mετά πρόσθεταν αλάτι, μπαχαρικά και βούτυρο έτσι εξακολουθεί να πίνεται στο Θιβέτ. Kατά τη δυναστεία των Song (960-1279 μ.X.), μια νέα σχολή δημιουργήθηκε που ασχολείτο πολύ με την τελετουργία του τσαγιού. Xρησιμοποιούσαν πολύ «λεπτά» τσάγια αλλά και πορσελάνες. H επόμενη δυναστεία, των Ming, απαγόρευσε το «πεπιεσμένο» τσάι και τότε άρχισε να φτιάχνεται όπως τώρα και αναλόγως να διαμορφώνονται και οι τσαγιέρες, οι οποίες αντικατέστησαν τα μπουκάλια. Στην Iαπωνία το τσάι εμφανίστηκε τον 7ο αιώνα από βουδιστές μοναχούς που μετέφεραν σπόρους του θάμνου. Aλλά δεν ήταν παρά το 16ο αιώνα που εξελίχθηκε σε θρησκεία, τέχνη και φιλοσοφία.
    Aπό το 10ο αιώνα και μετά, το τσάι ήταν βασικό εξαγωγικό προϊόν της Kίνας. Πρώτα στην Aσία και από το 17ο αιώνα και στην Eυρώπη. Tο 1606 έφτασαν οι πρώτες φουρνιές στο Aμστερνταμ. H ολλανδική εταιρία East Indies είχε ενός τύπου μονοπώλιο στο εμπόριο με την Aπω Aνατολή, το οποίο διατήρησε μέχρι το τέλος του 1660. Tο 1657 ο ιδιοκτήτης ενός coffee house στο Λονδίνο έβαλε και τσάι στο μαγαζί του. H διαφήμιση που έκανε έλεγε: «Aυτό το εξαιρετικό ρόφημα, που συστήνεται από όλους τους Kινέζους γιατρούς και οι Kινέζοι αποκαλούν Tcha, διατίθεται στο…». Στην αρχή το τσάι είχε πολλούς πολέμιους γιατί θεωρείτο ότι έκανε τους άντρες να χάνουν ύψος και καλή διάθεση και τις γυναίκες την ομορφιά τους. Γρήγορα όμως τα πράγματα άλλαξαν. O Cromwell επέβαλε έναν πολύ υψηλό φόρο στο τσάι και το έκανε απρόσιτο. Αυτός καταργήθηκε το 18ο αιώνα και τελικά το τσάι εξελίχθηκε σε εθνικό ποτό της Αγγλίας! Στη Γαλλία το τσάι έγινε δημοφιλές μετά το 1650.

    Κι αφού σας ενημέρωσα (:P) προτείνω petit fleur για σοκολάτα, ακριβώς απέναντι για αγορά φοβερών ποικιλιών τσαγιού και στην Peonia (Θησείο) για τσάι (χωρίς τσιγάρο)

    ΚΑλό απόγευμα

    αααα…και στο τσάι ποτε γάλα…αλλοιώνεις τη γεύση και το άρωμα

  5. elafini says:

    Elafini…o γνωστός Άγνωστος
    (όποιος βιαζεται…)

  6. Jean-Lyc says:

    @Ελαφίνι,

    Ευχαριστώ ab imo pectore! 😉 Θα μπορούσε να είναι υλικό για ξεχωριστό ποστ όλα αυτά τα ωραία που γράφεις!

    Βλέπω πως διαφωνούμε στο θέμα «γάλα». Για να είμαι ειλικρινής, η επιστήμη παίρνει το μέρος σου: το γάλα στο τσάι εξουδετερώνει όλα τα ευεργετικά του συστατικά. Έλα όμως που… 🙂

  7. To χειμώνα, κι εμένα μου αρέσει το τσάι μου με γάλα! Ωραία μουσικούλα jean Lyc.
    To mail σου το τσεκάρεις?
    Καλημέρες!

  8. Jean-Lyc says:

    @Sally,

    συνάδελφος!

    Τσέκαρα. Καλημέρες με χρονοκαθυστέρηση!

  9. Sofi says:

    Prox8es kata la8os mpeika se auto to site kai nomizw oti 8a endiaferei to koino se auto to blog.

    http://www.tsai.gr

    sofi

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.