Οι ήρωές μας

Ένα βιβλίο ή μία ταινία μπορεί να μας συνεπάρει με το ύφος του ή με την πλοκή του. Υπάρχουν όμως και μερικές περιπτώσεις όπου μας συνεπαίρνει κάποιος χαρακτήρας του. Καθώς η ταινία ή η διήγηση προχωρά, κάτι συμβαίνει κι έχεις εγκλωβιστεί στα μάτια του χαρακτήρα αυτού και δεν μπορείς να δεις το έργο, παρά μόνο μέσα από τα μάτια του.

Το ερώτημα είναι απλό: ποιοι είναι οι 5 χαρακτήρες ταινίας ή βιβλίου με τους οποίους ταυτίζεστε περισσότερο;

Κάνω την αρχή:

5) Salieri – Amadeus (Peter Shaffer)

Πόσο τραγικό είναι να είσαι ο μόνος που αντιλαμβάνεται πλήρως το μεγαλείο ενός Μότσαρτ. Ενός ανθρώπου που έχει το μόνο πράγμα που ήθελες πραγματικά στη ζωή και να είσαι καταδικασμένος να μείνεις πίσω του, μόνο και μόνο επειδή αυτός έχει άστρο.

4) Rob Gordon – High Fidelity (τον υποδύεται ο John Cusack).

Ένας τύπος στα χρόνια μου, με κάτι παραπάνω από ένα απλό κόλλημα στη μουσική. Θυμηθείτε μόνο που, όταν κάνει την αναδιάταξη στους δίσκους του, την κάνει κατά αυτοβιογραφική σειρά. Λίγο απατεώνας, ειδικά με τις γυναίκες, αλλά ειλικρινέστατος, κυρίως με τον εαυτό του. Υπέροχο κόμπλεξ ανωτερότητας στο αντικείμενό του και, τέλος, δεν ξέρει τι θα γίνει όταν μεγαλώσει.

3) Βενέδικτος – Πολύ κακό για το τίποτα (Σαιξπήρος)

Όλα κι όλα! Από όλους τους λογοτεχνικούς έρωτες, αυτός που ζήλεψα πραγματικά, ήταν αυτός του Βενέδικτου και της Βεατρίκης. Κι οι δυο τους εξίσου εγωϊστές, στριμμένοι και πνευματώδεις. Αλλά, το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται κι έτσι γίνονται το τέλειο ζευγάρι, εξ αιτίας μιας φάρσας! Πάντα έψαχνα μια Βεατρίκη!

2) Larry Darrell – On the razor’s edge – Sommerset Maugham

Η αναζήτηση ενός ανθρώπου για το νόημα της ζωής. Ξεκινά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, περνά από το Παρίσι των ανθρακωρύχων, τις Ινδίες και καταλήγει και πάλι στο Παρίσι (και πιο συγκεκριμένα στη Μονμάρτη). Το μεγάλο αυτό ταξίδι θα βρει τον ήρωα μόνο του, όπως πάντα με μόνη αποκομιδή την πικρή γεύση του νοήματος που αναζητούσε.

1) Amélie Poulain (δε χρειάζονται συστάσεις)

Δε χρειάζονται πολλά λόγια. Έχω να το καυχιέμαι πως με την Αμελί γεννηθήκαμε μπορεί και την ίδια μέρα. Αλλά από τη στιγμή που ο Νινό μπαίνει στο κατάστημα ως το τέλος της ταινίας, περνάω ακριβώς την ίδια κλιμάκωση συναισθημάτων. Χύθηκα κι εγώ σαν νερό κι έβαλα (σχεδόν) τα κλάμματα περιμένοντάς τον να έρθει να μου χτυπήσει την πόρτα. Τυχαίο πως η Αμελί μένει στην αγαπημένη μου Μονμάρτη;

(Οι φίλοι, μπορούν να φτιάξουν τη δική τους λίστα.)

This entry was posted in Παραβάσεις. Bookmark the permalink.

12 Responses to Οι ήρωές μας

  1. Λογίζομαι, υποθέτω, στους φίλους αλλά αντιπαρέρχομαι την “πρόκληση”. Πρώτον γιατί δεν…τα blogoπαίχνιδα και δεύτερον γιατί τρέμω το τριπάκι του να τους ξαναθυμηθώ.
    Δεν θα ήταν nearly τόσο ανοιχτόχρωμοι (…) όσο οι δικοί σου…
    Τους οποίους και εκτιμώ ιδιαίτερα.

  2. Jean-Lyc says:

    Ηλία…. είσαι πολύ ζαβολιάρης!

  3. maro-k says:

    Δεν προλαβαίνω!
    Δεν προλαβαίνω!
    Να στους ψιθυρίσω στο αυτί από κοντά;

    Μουτς!

  4. Jean-Lyc says:

    Να φροντίσεις να προλάβεις Μάρω! 😛

    Για οποιοδήποτε από τα δύο!

  5. metewritis says:

    με ωραίο θέμα καταπιάστηκες!!

    Κάναμε χρόνια να ξεπεράσουμε την Αμελίτιδα-πολυαγαπημένη ταινία!
    Όμως και ο Κιούζακ έδωσε ρέστα στο high fidelity!!

    Εγώ πάντως,
    θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι το παιδί του Άλμπερτ Φίνει στην ταινία THE BIG FISH για να ακούω τέτοια συναρπαστικά παραμύθια, ή ακόμα καλύτερα…
    Η ΚΛΑΙΡ στην ταινία
    ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ-ΒΕΝΤΕΡΣ!

    Να ακολουθήσω κάποιον μέχρι… τελικής πτώσεως και άμα απογοητευτώ και η Γη δεν είναι αρκετή να…
    ΓΙΝΩ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ
    όπως έγινε η Κλαιρ στην ταινία!!

    Καλησπέρα!

  6. Stratos says:

    Τον γνώρισα τον Έλληνα αντίστοιχο του Rob Gordon στην πραγματική ζωή! Μα τέτοια ομοιότης (όχι φυσιογνωμική βέβαια)!

  7. Jean-Lyc says:

    Μετεωρίτη,

    περνά η Αμελίτιδα; Μου προκαλεί έκπληξις!
    Για τις υπόλοιπες επιλογές, τι μπορεί να πει ένας πτωχός μπαρτονικός που ήθελε μικρός να γίνει αστροναύτης; 🙂

    Στράτε,
    αν υποψιαστώ…. 🙂

  8. Stratos says:

    Μπα, δε μπορείς να υποψιαστείς…

  9. Η τυχαία σειρά και πολύ χιούμορ:

    Hedda Gabler
    Madeline Usher
    Scarlet O’Hara
    Sally Finkenstein – Jack Skelington (Ταυτίστηκα και με τους δύο, όχι νορμάλ, όχι νορμάλ)

    και τρείς γλυκούλες:
    Amélie Poulain
    Christine Daaé
    Fiona (Shrek Ι, στην χοντρή εκδοχή της παρακαλώ)

    Σ’ ευχαριστώ που έδωσες βήμα στη σκοτεινή μεγαλομανία μου!
    Χε Χε!
    Επεξηγήσεις από κοντά!

  10. ΜΕ τυχαία σειρά
    (εννοώ)

  11. marousw says:

    1. ΦΡΙΝΤΑ ΚΑΛΟ (ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΔΑΝ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ!!!! Α! ΚΑΛΟ)

    2. ΕΚΑΒΗ (ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΟ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, ΙΔΙΟΝ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΟΥ)

    3. ΑΝΤΙΓΟΝΗ (ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ ΩΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ)

    4. ΤΖΕΗΜΣ ΜΠΟΝΤ (ΟΛΑ ΛΥΜΕΝΑ, ΕΥΚΟΛΑ, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΠΟΝ ΒΙΒΕΡ , ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ?)

    5. Η ΝΤΟΡΙ, ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ, Η ΦΙΛΗ ΤΟΥ ΝΕΜΟ (Η ΑΜΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΗ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ!!!!!)

  12. Jean-Lyc says:

    Sally,

    δεν περίμενα τίποτε λιγότερο! Ίσα ίσα, που πιστεύω πως, ως Christine Daaé, θα έδινες στην ηρωΐδα την απαραίτητη νταρκίλα που χρειάζεται (ακριβώς δηλ. αυτό που δεν κάνει η Sarah-Miss Piggy-Brigthman).

    Μαρουσώ,
    Τοξότης είπαμε; Δεν εκπλήσσομαι… 😛

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.