Ο κρύος καιρός, με εμπνέει για ένα χριστουγεννιάτικο ταξίδι στην παγωμένη στέπα. Εκεί όπου κυλάει ο Βόλγας, το ποτάμι-μητέρα όπως το λένε οι άνθρωποι της στέππας. Απ’ τα βάθη του ορίζοντα, έρχεται η τρόικα του ταχυδρομείου. Κι ο ταχυδρόμος τραγουδά ένα λυπημένο τραγούδι.
«Τι έχεις ταχυδρόμε στο νου σου; Τι σε στεναχωρεί;» τον ρωτά από ανθρώπινο ενδιαφέρον κάποιος.
Κι ο ταχυδρόμος διηγείται τον έρωτά του για μια Τάταρη. Επειδή όμως είναι χριστιανός, οι δικοί της δεν τον θέλουν κι ο προεστός στο χωριό της γυναίκας τον αποπαίρνει. Πλησιάζει το Yule* κι έτσι θα την παντρέψουν με ένα μισητό πλούσιο.
«Τ’ αδέρφια μου τ’ άλογα, θα θρηνήσουν μαζί μου. Ποτέ δε θα ξανατρέξουν το χειμώνα στον παγωμένο Βόλγα!» ορκίζεται ο ταχυδρόμος.
Κι η τρόικα χάνεται στον ορίζοντα, όπως ακριβώς ήρθε.
*Το Yule είναι η αντίστοιχη με τα Χριστούγεννα γιορτή στις προχριστιανικές θρησκείες.
|
Πάει χρόνια πίσω ο στοργικός ρομαντισμός που αισθάνομαι στα ρώσσικα τραγούδια…
Ταίρι στην λυπημένη ιστορία σου…
Χρόνια Πολλά, με υγεία, πάνω από όλα!
Χαρά, ευτυχία και αγάπη
για το 2008!
Ό,τι επιθυμείς!
Υπέροχη η μουσική σου…
Μετά το πρόσφατο ταξίδι μου στη Ρωσία,
λάτρεψα περισσότερο αυτή τη χώρα…
Και θυμήθηκα μια αγαπημένη ταινία του πατέρα μου
τον “Βαρκάρη του Βόλγα”.
Καλό βράδυ
Lucy, χαίρομαι πολύ που σου άρεσε ειδικά εσένα.
Φίλοι… αυτές τις μέρες δεν προφταίνωωωω!!! Για πολύ ευχάριστους λόγους.
Χρόνια πολλά σε όλους σας και θα τα πούμε!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
Υπέροχη μουσική και ιστορία, πάλι!
Τι επιθυμείς για το 2008?
Τις ευχές μου!
Τις ευχές μου σε όλους!
(Μόλις επικυρώθηκαν και με ποστ)