Ανοιχτή απάντηση στον Ο.Π.Ι.

Μετά από το, πραγματικά εξαιρετικό άρθρο του E-lawyer για το οποίο ενημερώθηκα μέσω του Τελεολογικού, δεν κρατιέμαι να μη γράψω την απάντησή μου στη δημόσια διαβούλευση του ΟΠΙ. Δεν το κρύβω πως, ειδικά ο E-Lawyer ήταν ιδιαίτερα εμπνευστικός κατά τη διαδικασία.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΤΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ ΑΠΟ ΠΑΡΟΧΟΥΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Η πειρατεία στο διαδίκτυο

1) Θεωρείτε ότι η πειρατεία στο διαδίκτυο, και κυρίως το παράνομο ‘κατέβασμα’ μουσικής και ταινιών και η ανταλλαγή αρχείων μεταξύ των χρηστών (peer to peer) είναι μία ευρέως διαδεδομένη πρακτική και αν ναι, με τάσεις αύξησης ή μείωσης μέσα στα επόμενα χρόνια;

Μισό λεπτό, διότι μιλάμε για δύο διαφορετικά πράγματα. Άλλο πράγμα η παράνομη μεταφόρτωση μουσικής, άλλο η ανταλλαγή αρχείων μεταξύ χρηστών η οποία μπορεί να γίνεται νόμιμα, νομιμότατα. Παραπέμπω, χάριν παραδείγματος, στο Eclipse Project, μια σπουδαία, ελεύθερη πλατφόρμα ανάπτυξης προγραμμάτων, η οποία διανέμεται μέσω του peer to peer δικτύου BitTorrent, με τη συμμετοχή σπουδαίων εταιρειών της πληροφορικής.

Οπότε, το peer to peer είναι μια σημαντική εφαρμογή του διαδικτύου η οποία μάλλον θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια.

Τώρα, ρωτάτε γύρω από το αν είναι «διαδεδομένη πρακτική». Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα. Πώς ορίζετε το μέτρο της «διάδοσης»; Κι αν μπορείτε να το ορίσετε, γιατί δε ρωτάτε καλύτερα κάποια εταιρεία στατιστικής; Οι χρήστες του internet με ποιον τρόπο μπορούν να σας διαφωτίσουν επ’ αυτού;

2) Πιστεύετε ότι υπάρχει τρόπος η πρακτική αυτή να περιοριστεί και ποιος είναι αυτός;

Και πάλι, δεν μπορώ να σας απαντήσω διότι δε διευκρινίζετε: τι θα πει να «περιοριστεί»; Πώς ορίζεται ποσοτικά ο περιορισμός αυτός; Πώς ορίζετε το επίπεδο «αποδεκτής» διάδοσης του φαινομένου της πειρατείας;

Ας πούμε, είναι αποδεκτή πειρατεία όταν ο Φοίβος αντιγράφει το Freestyler ή το Clocks των Coldplay; Είναι αποδεκτή όταν τα κανάλια προβάλλουν ελληνικές ταινίες και παλιά σήριαλ χωρίς να αποδίδουν τα δικαιώματα στους συντελεστές τους; Είναι αποδεκτή πειρατεία όταν, πάλι τα κανάλια, προβάλλουν βίντεο από άλλα κανάλια χωρίς να έχουν πληρώσει σε αυτά δικαιώματα; Όταν προβάλλουν έτοιμα βίντεο από το διαδίκτυο χωρίς καμμία αναφορά στην πηγή, είναι αποδεκτό επίπεδο πειρατείας; Τέλος, όταν έντυπα, αναδημοσιεύουν άρθρα από τα ιστολόγια, χωρίς καν να ειδοποιήσουν τον αρθρογράφο, πώς προστατεύεται η πνευματική ιδιοκτησία;

Μπορεί τα παραπάνω να φαίνονται άσχετα, αλλά όταν οι λεγόμενοι «μεγάλοι παίκτες» του χώρου, όχι μόνο δε συμμορφώνονται, επόμενο δεν είναι οι απλοί άνθρωποι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους; Και, εν πάσει περιπτώσει, ο Χ, Ψ ιστολόγος μπορεί να μην είναι πνευματικός δημιουργός των πωλήσεων του Σταύρου Λιβυκού ή του Παρασκευά, αξίζει όμως εξίσου να προστατεύεται η πνευματική του ιδιοκτησία – αφού μιλάμε για πειρατεία στο διαδίκτυο.

Εν πάσει περιπτώσει, θα απαντήσω στην ερώτηση με την ιδιότητα του φιλόμουσου και απαιτητικού ακροατή της μουσικής.

Πρέπει να βελτιωθεί το προϊόν. Ειλικρινά, η μουσική που κατεβαίνει «πειρατικά» από το internet, κατά κανόνα, δεν έχει καλή ποιότητα ήχου. Νομίζετε πως δε θα προτιμούσα να αγοράζω ένα CD με εγγυημένη ποιότητα ήχου, να γλυτώσω τον μπελά του κατεβάσματος;

Αλλά, τι κίνητρο έχω, από πλευράς ήχου, να αγοράσω το πρωτότυπο CD όταν, στην περίπτωση της ελληνικής μουσικής, ακούω κακές ηχογραφήσεις, φτηνιάρικες ενορχηστρώσεις όπου επιστρατεύονται synthesizers εκεί που έπρεπε να μπει μια πραγματική, ακουστική κιθάρα (πόσο κοστίζει το μεροκάματο ενός κιθαρίστα πια;) κι όταν λείπουν αρμονικές από τη φωνή του τραγουδιστή λόγω ψηφιακής επεξεργασίας για να μη φαίνονται οι «πρασινάδες», κοινώς, τα φάλτσα; Για ποιο λόγο να αγοράσω ένα CD το οποίο μετά από λίγο καιρό δε θα παίζει στο στερεοφωνικό μου;

Και, επίσης, δε θα προτιμούσα χίλιες φορές ένα CD, αν αυτό συνοδευόταν από ένα πραγματικά καλαίσθητο εξώφυλλο που θα ήθελα να έχω στη δισκοθήκη μου και artwork φτιαγμένο από πραγματικούς καλλιτέχνες;

Θα ήταν πολύ καλύτερο για τις εταιρείες, αντί να επενδύουν ποσά στην καταπολέμηση της πειρατείας, να κόψουν τις τσιγκουνιές στην παραγωγή του δίσκου, ειδικά όταν τον χρεώνουν τόσο ακριβά – με το άλλοθι της πειρατείας φυσικά.

Ο ρόλος των φορέων παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών;

3) Ποιός πιστεύετε ότι είναι ο ρόλος των φορέων παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών στην εξάπλωση του φαινομένου της διαδικτυακής πειρατείας; Είναι απλοί ταχυδρόμοι που μεταφέρουν έναν κλειστό φάκελο ή έχουν γνώση του τι μεταφέρουν;

Αυτή είναι μία ερώτηση για την οποία θα έπρεπε να ρωτήσετε κάποιον ειδικό της πληροφορικής. Για πιο λόγο την απευθύνετε σε απλούς χρήστες του διαδικτύου; Το θέμα μπορεί να αφορά όλους, αλλά η συγκεκριμένη ερώτηση μπορεί να απαντηθεί υπεύθυνα μόνο από κάποιον ειδικό επιστήμονα. Κι εγώ μπορεί να θεωρώ πολύ καλή ιδέα το να γίνουν οι ταράτσες των πολυκατοικιών πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα, αλλά δε θα ρωτήσω τους οδηγούς, θα ρωτήσω έναν πολιτικό μηχανικό.

Εν πάσει περιπτώσει, μια και εργάζομαι ως προγραμματιστής, μπορώ να σας ενημερώσω πως, ναι, τα πρωτόκολλα των peer to peer δικτύων είναι τεκμηριωμένα και πως η κίνηση από και προς τέτοια δίκτυα είναι δυνατόν να καταγραφεί από έναν παροχέα διαδικτυακής σύνδεσης (ISP). Αλλά, πρακτικά, είναι πλήρως αδύνατο να ανιχνευτεί το περιεχόμενο των αρχείων που μεταφέρονται και το αν αυτά μεταφέρονται νόμιμα ή παράνομα. Εκτός κι αν φτιαχτούν εξελιγμένοι αλγόριθμοι οι οποίοι θα αναγνωρίζουν μελωδίες των Metallica ή την εικόνα του προσώπου της Naomi Watts στα δεδομένα που μεταφέρονται. Αλλά, και πάλι, πώς θα ξεχωρίζουν αν πρόκειται για προστατευμένο περιεχόμενο ή νόμιμο υλικό διαφημιστικής προώθησης της ταινίας;

Εξ επαγγέλματος λοιπόν σας λέω πως, όχι, είναι απλοί ταχυδρόμοι.

4) Ποιές είναι οι περιπτώσεις εκείνες στις οποίες οι φορείς παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών ενδέχεται να έχουν γνώση του περιεχομένου μίας ιστοσελίδας ή μίας παράνομης πρακτικής που λαμβάνει χώρα στο δίκτυο που διαχειρίζονται; Πώς θα απαντούσατε για καθεμία των παρακάτω περιπτώσεων;

Μάλιστα. Είναι προφανές πως δεν έχετε συμβουλευτεί ούτε κάποιον κοινωνικό επιστήμονα για τη σύνταξη του ερωτηματολογίου. Αυτή είναι ακριβώς η διατύπωση που, στο Πάντειο, μας λέγανε πως απαγορεύεται στα ερωτηματολόγια, διότι υποβάλλει την απάντηση στον ερωτώμενο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνεται ως δεδομένο πως υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ο πάροχος μπορεί να έχει γνώσει τέτοιου περιεχομένου, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Πιο συγκεκριμένα:

– Όταν φιλοξενούν οι ίδιοι περιεχόμενο

Γνωρίζετε πως ένας παροχέας που φιλοξενεί σελίδες στο διαδίκτυο (host) φιλοξενεί χιλιάδες ιστοτόπους; Οι οποίοι, με τη σειρά τους, απαρτίζονται από εκατοντάδες ιστοσελίδες; Μπορείτε να αντιληφθείτε πόσο προσωπικό χρειάζεται για να παρακολουθεί αυτές τις σελίδες για το ενδεχόμενο φιλοξενίας προστατευμένου υλικού; Πώς λοιπόν μπορεί (από μόνος του) να έχει γνώση τέτοιου ενδεχομένου;

– Όταν διαμεσολαβούν για τη διακίνηση περιεχομένου που φιλοξενείται στο εξωτερικό

– Όταν γίνεται χρήση του δικτύου τους για ανταλλαγή αρχείων μεταξύ χρηστών (peer to peer)

– Άλλες περιπτώσεις;

Διαβάστε τα όσα γράφονται στην προηγούμενη απάντηση. Περιληπτικά: σε καμμία περίπτωση.

5) Πώς πρέπει κατά τη γνώμη σας να δράσει ένας πάροχος διαδικτυακών υπηρεσιών όταν αποκτήσει γνώση για παράνομη δράση μέσω της χρήσης του δικτύου του από επιστολή, γνωστοποίηση ή καταγγελία που του γίνεται για παράδειγμα από τον οργανισμό συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων που εκπροσωπεί δημιουργούς ή δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων; (π.χ., να στείλει σύσταση στον χρήση της ιστοσελίδας, να τον προειδοποιήσει για ενδεχόμενη διακοπή της σύνδεσής του, να διακόψει τη σύνδεσή του, να γνωστοποιήσει τα στοιχεία του στους δικαιούχους για περαιτέρω νόμιμες ενέργειες, κ.ο.κ.;) Ποιές από τις ανωτέρω ενέργειες θα ήταν πιο αποτελεσματική και γιατί;

Μισό λεπτό, διότι εδώ έχουμε μπερδέψει πλήρως τους ρόλους. Δουλειά του πάροχου, είναι να παρέχει στους καταναλωτές απρόσκοπτη πρόσβαση στο σύνολο του διαδικτύου, χωρίς κανένα φραγμό και περιορισμό. Σε περίπτωση τώρα, που μέσω της χρήσης του διαδικτύου διαπράττεται κάποια παρανομία, επεμβαίνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, όπως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Αυτό συμβαίνει διότι υπάρχει κάτι που λέγεται θεσμοί, οι οποίοι, σε μια εύνομη χώρα, πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Ο πάροχος δεν έχει καμμία δουλειά να προβαίνει σε τέτοιου είδους ενέργειες. Ας κάνει αυτός τη δουλειά του, η αστυνομία τη δική της κι η δικαιοσύνη επίσης.

Αυτή τη στιγμή, στο διαδίκτυο γίνεται διακίνηση παιδικής πορνογραφίας. Μου κάνει εντύπωση που δε συζητούνται τόσο ακραία μέτρα για περιπτώσεις τέτοιων, πραγματικά ειδεχθών εγκλημάτων, που έχουν θύματα αθώες παιδικές ψυχές, αλλά για περιπτώσεις πειρατείας όπου η μόνη απώλεια είναι χρηματική.

6) Θα δημιουργούσε ενδεχομένως προβλήματα κάποια από τις ανωτέρω ενέργειες; Ποιά και σε ποιούς;

Θα δημιουργούσε πρόβλημα κυρίως σε μένα τον καταναλωτή της διαδικτυακής υπηρεσίας διότι θα πλήρωνα για ένα προϊόν το οποίο δε θα μπορώ να ξέρω αν θα ανταποκρίνεται σε αυτό που ήθελα να αγοράσω.

Θα δημιουργούσε προβλήματα σε πολλούς χρήστες στους οποίους απευθύνεστε αυτή τη στιγμή μέσω ενός εγγράφου στη μορφή Microsoft Word. Σας ενημερώνω πως, η φόρμα που χρησιμοποιείτε είναι κλειστή και πως το μόνο πρόγραμμα το οποίο την υποστηρίζει πλήρως είναι το εμπορικό πρόγραμμα Microsoft Word της Microsoft. Και ναι μεν, το παραθέτετε και στο ανοιχτό στάνταρ pdf το οποίο όμως δεν υποστηρίζει επεξεργασία. Υποχρεώνετε με αυτόν τον τρόπο, έμμεσα, κάποιον που ενδιαφέρεται να σας απαντήσει, είτε να αγοράσει το προϊόν της Microsoft (και ποιος σας είπε πως θέλω να δώσω τα λεφτά μου για αυτό το προϊόν;) είτε να καταφύγει στην πειρατεία.

Ωστόσο, η πάταξη της πειρατείας θα δημιουργούσε προβλήματα και στην ίδια τη Microsoft. Η οποία, μαζί με τη Lotus, τη δεκαετία του 1980, όχι μόνο δεν έδινε σημασία στο φαινόμενο, αντιθέτως, μοιράζανε δωρεάν αντίγραφα των προγραμμάτων τους στους φοιτητές. Το κίνητρό τους ήταν απλό: με την εξάπλωση της χρήσης, εξαπλωνόταν μαζί κι η βάση χρηστών του προϊόντος, διαδίδοντας τα σχετικά προσόντα στην αγορά εργασίας. Εξωθώντας έτσι kai τους εργοδότες να αγοράσουν – νόμιμα αυτή τη φορά – τα λογισμικά τους.

Θα δημιουργούσε τέλος προβλήματα σε πολλούς καλλιτέχνες οι οποίοι θα χάσουν έτσι την ευκαιρία να γίνουν γνωστοί – ο προαναφερθείς Σταύρος Λιβυκός π.χ., μέσω της πειρατείας έγινε γνωστός. Και, δεδομένου πως οι τραγουδιστές σήμερα βγάζουν πολύ περισσότερα από τις συναυλίες, παρά από τους δίσκους – επί τη ευκαιρία, ξέρετε πόσα χρεώνει η εφορία την επιτυχία ενός χρυσού δίσκου; – τελικά συμφέρει έναν καλλιτέχνη να χάσει από την πειρατεία παρά από τη διαφήμιση.

Διότι, από τη σκοπιά του καλλιτέχνη περί διαφήμισης πρόκειται. Κι από την πλευρά του χρήστη, μεγαλύτερη δυνατότητα επιλογής. Δεν είναι καθόλου λίγες οι φορές που αγόρασα δίσκο που είχα κατεβάσει από το internet. Διότι τον είχα ακούσει, είχα πειστεί για την αξία του και θέλησα να επιβραβεύσω τον καλλιτέχνη. Αυτή τη λογική ακολουθήσανε κι οι Radiohead, οι οποίοι διαθέσανε ελεύθερα το τελευταίο τους άλμπουμ στο διαδίκτυο κι αφήσανε τους χρήστες να πληρώσουν το συγκρότημα όσα θέλανε. Και το «πείραμα» αυτό, είχε μεγάλη επιτυχία!

7) Πιστεύετε ότι χρειάζεται τροποποίηση το υπάρχον νομοθετικό καθεστώς για κάποιες εκ των ανωτέρω ενεργειών και σε ποία σημεία;

Να σας πω κάτι από τη δική μου πείρα: πριν από κάνα-δυο χρόνια, είχα τη φαεινή ιδέα να φτιάξω μια κοινότητα τύπου myspace όπου μικρά συγκροτήματα, «της γειτονιάς», θα μπορούσαν να ανεβάζουν τη μουσική τους, να ακούγεται, και, ενδεχομένως να πωλείται έναντι ενός πολύ μικρού τιμήματος. Βάσει της κείμενης νομοθεσίας λοιπόν, θα έπρεπε, πρώτον, κάθε συγκρότημα που θα ανέβαζε μουσική στο site αυτό, να μου υπογράφει μια υπεύθυνη δήλωση πως τα τραγούδια του είναι δικά του, πως οι ίδιοι δεν είναι μέλη της ΑΕΠΙ, και, παρ’ όλα αυτά, το site θα έπρεπε να καταβάλει ένα μέρος των εσόδων στην ΑΕΠΙ.

Όπως καταλαβαίνετε, με τους περιορισμούς που είχα από την υπάρχουσα νομοθεσία, εγκατέλειψα κάθε ιδέα να φτιάξω ένα τέτοιο site, οπότε, αντερωτώ: δε χρειάζεται εκσυγχρονισμό το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο;

8 ) Εκτός των δικαιούχων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, πιστεύετε ότι από την πάταξη της πειρατείας υπάρχουν οφέλη για τους παρόχους υπηρεσιών Ίντερνετ και για το ελληνικό κράτος;

Για τους πάροχους και το κράτος; Για ποιο λόγο θα πρέπει να με νοιάζει αν θα έχει οφέλη κάποιος άλλος; Και, έστω, μέσω της συλλογικότητας «ελληνικό κράτος» τα οφέλη φτάνουν – θεωρητικά- και σε μένα, αλλά όταν το όφελος αυτό χρησιμοποιείται για να μου περιορίσει τη διαδικτυακή ελευθερία, για ποιο λόγο να με ενδιαφέρει;

Με ενδιαφέρει το όφελος των καλλιτεχνών. Επί τη ευκαιρία: από την εποχή των κασετών, ένα μέρος του τιμήματος για τα αποθηκευτικά μέσα μουσικής πηγαίνει στις εταιρείες πνευματικών δικαιωμάτων ως αποζημίωση για τους δημιουργούς με των οποίων τα έργα θα γέμιζε η κασέτα / το αποθηκευτικό μέσο. Με ποιο μηχανισμό μπορεί το κράτος να μου εγγυηθεί πως τα λεφτά θα πάνε όντως στους καλλιτέχνες τους οποίους προτιμώ και όχι αλλού; Και, αλήθεια, αφού τα έχω πληρώσει αυτά τα λεφτά, τότε για ποιο λόγο υπάρχουν τα κλειδώματα που με αποτρέπουν από το να αντιγράφω τα CD/DVD που αγόρασα;

Μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητος πως, όσο εμφανίζονται τέτοια κλειδώματα προστασίας, τόσο θα στρέφεται ο καταναλωτής προς την πειρατεία, διότι, όταν αγοράζω ένα κομμάτι, θέλω να μπορώ να το ακούω και στο PC μου, και στο κασσετόφωνο του αυτοκινήτου, και στο στερεοφωνικό και στο mp3 player μου. Παντού. Θα προτιμήσω λοιπόν το πειρατικό που μπορώ να το αντιγράφω ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς.

9) Θεωρείτε ότι η εφαρμογή τεχνικών φιλτραρίσματος θα είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο αποτροπής της διαδικτυακής προσβολής δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας;

Έχετε ξανακάνει την ίδια ερώτηση, και θα πάρετε την ίδια απάντηση: κατηγορηματικά ΟΧΙ. Παρεμπιπτόντως, έχετε δει να είναι αποτελεσματικό το φιλτράρισμα στην καταπολέμηση των ανεπιθύμητων e-mails (spam);

10) Πιστεύετε ότι η υπογραφή μνημονίων συνεργασίας μεταξύ παρόχων υπηρεσιών ίντερνετ και δικαιούχων καθώς και η υιοθέτηση κωδίκων δεοντολογίας από τους πρώτους θα βοηθούσε στην πάταξη της πειρατείας και στην υπερκέραση πρακτικών προβλημάτων;

Τι είδους μνημονίων; Και ποια είναι τα πρακτικά προβλήματα; Αν η ελευθερία μου να χρησιμοποιώ το διαδίκτυο όπως θέλω αποτελεί «πρακτικό πρόβλημα», τότε, όχι, δεν το πιστεύω.

11) Πιστεύετε ότι θα ήταν αποτελεσματική η ενσωμάτωση στα συμβόλαια παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών αυστηρότερων ρητρών αναφορικά με την προσβολή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας;

Πιστεύω γενικώς πολλά πράγματα, πιστεύω στην εγγενή καλωσύνη των ανθρώπων (κάτι στο οποίο δε φαίνεται να πιστεύουν οι εταιρείες προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας) πιστεύω στο δωδεκάθεο, πιστεύω πολλά πράγματα τα οποία μπορεί να έχουν βάση, μπορεί και όχι. Εν πάσει περιπτώσει, μπορεί να πιστεύω ό,τι θέλω, αυτό δε σημαίνει και πως θα είναι αποτελεσματικό.

12) Συμφωνείτε ότι η καταπολέμηση της διαδικτυακής πειρατείας θα ελευθερώσει εύρος χρήσης (bandwidth) των δικτύων προκειμένου να αναπτυχθούν νόμιμες υπηρεσίες στο πλαίσιο της ψηφιακής Ελλάδας;

Ας πιάσουμε το νήμα από πιο πάνω: έχετε ήδη προτείνει, εμμέσως, το φιλτράρισμα, του οποίου την τεχνική σας την περιέγραψα. Έχετε ιδέα το πόσοι servers θα χρειάζονταν για να τρέξουν αυτά τα φιλτραρίσματα; Έχετε ιδέα πόσο επιβραδύνει τέτοιου είδους φιλτράρισμα το διαδίκτυο; Όχι μόνο δε θα απελευθερώσει bandwidth, αλλά θα νοσταλγήσουμε τις ημέρες των dial-up συνδέσεων των 56Kbps.

Ακόμα, έχετε ιδέα πόσο θα κόστιζε η ανάπτυξη του λογισμικού αυτών των φίλτρων, οι υπολογιστές που θα τα τρέχουν και το ρεύμα που θα καίνε; Είναι τέτοιο το κόστος, που, ειλικρινά, συμφέρει καλύτερα να μας δώσετε κουπόνια να αγοράσουμε τους δίσκους κατευθείαν. Και πιο φτηνό θα είναι και πιο αποτελεσματικό.

13) Έχετε κάτι άλλο να προτείνετε;

Ναι. Κάντε κάτι για το ραδιόφωνο. Υπάρχει ένας ραδιοφωνικός σταθμός ο οποίος λέγεται «Εν Λευκώ». Κάποια στιγμή, άκουσα κάποια μηνύματα να μιλούν για τα υπερβολικά ποσά που ζητούσαν για πνευματικά δικαιώματα. Μετά από λίγο καιρό, ο ραδιοσταθμός άλλαξε ιδιοκτησία, μαζί και περιεχόμενο κι έπαψα, προσωπικά, να έχω ένα μέσο να ενημερώνομαι για καινούργια μουσική, και, άρα, να βρίσκω νέους δίσκους να αγοράζω.

Στ’ αλήθεια, οι δισκογραφικές μπορεί να ανησυχούν για την πτώση των πωλήσεων, αλλά με την πολιτική τους, βγάζουν τα μάτια τους. Στ’ αλήθεια, τι κίνητρο έχω να αγοράσω (ή να κατεβάσω) το «Begging» ή το «Πάμε Χαβάη», όταν το ακούω όποια ώρα θέλω στο ραδιόφωνο; Τι κίνητρο έχω να ακούσω ραδιόφωνο, όταν μέσα σε 2 μέρες έχω μάθει απ’ έξω την playlist κι αυτή αποτελείται από τραγούδια που -πάρτε το χαμπάρι- δεν μου αρέσουν; Τέλος, γιατί πρέπει να ακούω μόνο ένα, άντε δύο κομμάτια από ένα καινούργιο άλμπουμ και να μη σχηματίζω, από το ραδιόφωνο, μια πιο σφαιρική άποψη για τα περιεχόμενά του; Με ποια λογική περιμένουν πως θα αγοράσω γουρούνι στο σακί;

Και, αλήθεια, τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς, οι δισκογραφικές εταιρείες τους αντιμετωπίζουν ως διαφημιστές τους ή ως καταναλωτές; Εδώ και μερικά χρόνια, μια καλή μου φίλη, ραδιοφωνική παραγωγός, μου παραπονέθηκε πως, αντί να της στείλουν το κανονικό άλμπουμ ή έστω sampler ενός ευπώλητου έλληνα καλλιτέχνη, της έστειλαν μια κόπια στην οποία το τραγούδι ήταν μιξαρισμένο με μια άγνωστη φωνή που έλεγε δυνατά «ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ … ΣΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟ …» κάτι που προφανώς καθιστούσε το δείγμα αυτό άχρηστο για τη δουλειά της. Περιμένουν από κει άραγε να βγάλουν τα σπασμένα οι δισκογραφικές;

Δε θα μου έκανε εντύπωση. Η τσιγκουνιά τους έχει φτάσει σε απίστευτα επίπεδα. Πέρυσι, συνάντησα έναν καλλιτέχνη, όχι ιδιαίτερα γνωστό πια. Είχα στην κατοχή μου ένα CD του, επανέκδοση των δίσκων που είχε βγάλει με το παλιό του συγκρότημα. Το είχα βρει κοψοχρονιά και φυσικά το πήρα αβλεπί. Ο πρωτότυπος δίσκος, το βινύλιο δηλαδή, είχε φτάσει στα καταστήματα των συλλεκτών τα εξακόσια ευρώ – αλήθεια, αυτό πιάνεται για πειρατεία; Όπως μου είπε λοιπόν, η εταιρεία που έκανε την επανέκδοση, δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να του στείλει έστω ένα αντίτυπο. Αυτό άραγε είναι σεβασμός της πνευματικής ιδιοκτησίας;

UPDATE:

Και, μια και ο λόγος περί πνευματικής ιδιοκτησίας, έχω κι εγώ μία ερώτηση να σας κάνω: ποιος υπογράφει το παρόν ερωτηματολόγιο; Ποιανού αποτελεί πνευματικό κόπο;

This entry was posted in Σοβαρά; and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Ανοιχτή απάντηση στον Ο.Π.Ι.

  1. Anonymous says:

    Respect, κύριε Κουσουράτο (μου)!

    ΥΓ: Έχω την εντύπωση πως ο αγαπητός Εν Λευκώ δεν άλλαξε ιδιοκτησία. Ο παλιός υπέυθυνος προγράμματος Κώστας Γεωργίου πέθανε, ανέλαβε άλλος, ήρθαν νέοι συνεργάτες (δεν έφυγαν όλοι οι παλιοί, αλλά κάμποσοι) και αλλοιώθηκε αρκετά η πιο όμορφη συχνότητα του ελληνικού ραδιοφώνου. Αν ξέρετε κάτι παραπάνω ενημερώστε με.

  2. aerosol says:

    To wordpress με έβγαλε ανώνυμο αλλά ξαναπροσπαθώ!

  3. Κρείτων Κουσουράτος says:

    Αγαπητέ aerosol,

    δυστυχώς έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου, αλλά θυμάμαι πολύ καλά τον Καββαθά να ωρύεται για ανθρώπους που τον κρέμασαν, για χρέη του σταθμού και, αυτή τη στιγμή, όχι μόνο έχει περάσει από τις Τεχνικές Εκδόσεις στις Εκδόσεις Λυμπέρη, αλλά, τις πρώτες μέρες της «μετάβασης» ο ένας σταθμός μιλούσε για τον άλλον ως «τα παιδιά στον άλλον όροφο» – δηλώνοντας σαφέστατα πως άλλαξαν και τα στούντιο του σταθμού – από τη Δάφνη όπου ήταν τα γραφεία των τεχνικών εκδόσεων, κάπου στην Κηφισίας, αν δεν κάνω λάθος, μαζί με τον Best.

    Έκτοτε, ο Εν Λευκώ απέκτησε κι αυτός τις στερεοτυπικές λάγνες φωνές που όλο χύνουν και ποτέ δεν τελειώνουν (ανεξαρτήτως φύλου).

    ΥΓ. Νά’σαι καλά που έκατσες και το διάβασες! Το ξέρω πως έγραψα σεντονουά! 🙂

  4. aerosol says:

    Επειδή παρακολουθώ τους 4 Τροχούς, ξέρω πως σύσσωμες οι Τεχνικές Εκδόσεις έχουν μεταφερθεί κοντά στις Εκδόσεις Λυμπέρη και πως υπάρχει ιδιοκτησιακό αλισβερίσι -αλλά διατηρούν την ανεξαρτησία τους και λειτουργούν όπως παλιά.
    Έλπιζα να συμβαίνει το ίδιο με τον Εν Λευκώ -ακόμα κι αν δεν είναι πια αυτός που ήταν. Το έψαξα παραπάνω και δυστυχώς έχεις δίκιο…
    Τουλάχιστον για δυο χρόνια ήταν ένας ραδιοφωνικός παράδεισος. Τώρα όντως γέμισε παθιάρηδες (αν και συχνά είναι ένα σκαλί πάνω από ό,τι άλλο πετυχαίνω στο ράδιο). Τουλάχιστον υπάρχει ακόμα ο τυπάς του 12:00-02:00 το βράδυ.

    [Το σεντόνι σου ήταν πολύ εύστοχο και “σκέπασε” και τις δικές μου απόψεις/ενστάσεις επί του θέματος.]

  5. Κρείτων Κουσουράτος says:

    Πάλι καλά που έμεινε αυτός ο τυπάς. Κατά τα άλλα, σκοτώνουμε τους διαφορετικούς ακόμα πιο εντατικά.

    [Ευχαριστώ! 🙂 ]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.