Ο σκληρός βασιλιάς

Είναι μια ιστορία, μάλλον γνωστή, την οποία δε θυμάμαι που την πρωτοάκουσα ή σε ποιον αποδίδεται, λέει όμως πάνω κάτω τα εξής:

Ήταν ένας βασιλιάς, που ήθελε να τον φοβούνται. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, είχε φυλακίσει κι είχε εκτελέσει πολύ κόσμο. Όμως ο λαός δεν τον φοβότανε. Ο βασιλιάς απόρρησε.

Ρώτησε λοιπόν ένα σοφό σύμβουλό του, για ποιο λόγο οι υπήκοοί του δεν τον φοβούνταν, παρόλη τη σκληρότητα που επεδείκνυε.

-Βασιλιά μου, του είπε ο σοφός, ο λαός δε σε φοβάται, διότι όλοι αυτοί που κυνήγησες και φυλάκισες ή εκτέλεσες, ήταν εγκληματίες, απατεώνες, με δυο λόγια, ήταν όλοι τους ένοχοι. Ο λαός λοιπόν, αφού υπακούει στους νόμους, θεωρεί πως, αφού είσαι δίκαιος, δεν έχει κανένα λόγο να σε φοβάται. Αν θες να σε φοβούνται, πρέπει να τιμωρήσεις και αθώους.

Ο βασιλιάς κατάλαβε. Δυο μέρες μετά, ο σοφός αυτός σύμβουλος, έχασε το κεφάλι του.

Τις προάλλες, συναντήθηκα με φίλους οι οποίοι γνωρίζουν προσωπικά τον Μάριο Ζ. Είχαν πραγματικά σοκαριστεί σε απερίγραπτο βαθμό από τη σύλληψή του. Δε σταματούσαν να μου περιγράφουν πόσο καλό κι ευγενικό παιδί είναι και πόσο αδιανόητη θεωρούσαν τη σύλληψή του.

Συνειρμικά, τους διηγήθηκα την παραπάνω ιστορία.

Φυσικά, τους διευκρίνισα πως, ευτυχώς, άλλο να τα κάνει τέτοια πράγματα αυτά ένας βασιλιάς, κι άλλο μια εκλεγμένη σοσιαλιστική κυβέρνηση.

This entry was posted in Ισοπολιτεία and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.