Η σεξουαλική εγκράτεια στο ρεπερτόριο της Ελευθερίας Αρβανιτάκη

(Ποστ εύθυμον, προς μετεκλογικήν ανάνηψιν).

Ένας διεστραμμένος τρόπος παρακολούθησης του ελληνικού εντέχνου ρεπερτορίου, είναι η παρακολούθησις του χαρακτήρος τον οποίον κτίζουν, με την πάροδο των ετών οι εν αυτῴ πρωταγωνιστούντες αστέρες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περσόνα η οποία αναδεικνύεται από τους στίχους των τραγουδιών της Ελευθερίας Αρβανιτάκη.

Η αγαπημένη του ελληνικού κοινού τραγουδίστρια, το λοιπόν, έχει βαλθεί να ενσαρκώσει το πρότυπο της τίμιας, σοβαρής κοπέλας, η οποία δεν ενδιαφέρεται για σχέσεις της μιας βραδιάς. Σκοπός της, είναι να βρει ένα σύντροφο για όλη της τη ζωή.

Αλλά, τι λέω; Όλη της τη ζωή; Ακόμα κι αυτό αποδεικνύεται πολύ λίγο. Η ηρωίδα μας, ζητά ένα σύντροφο από τον οποίο δε θα τη χωρίσει ούτε ο θάνατος.

να μ’ αγαπάς και να με θες
για δεκατέσσερις ζωές
και πάλι εμένα δεν μου φτάνει

Πολύ κακό. Δηλαδή, ας σκεφτεί το άρρεν κοινό μας. Βρίσκεσαι κάπου έξω. Γνωρίζεις μια κοπέλα, τη βρίσκεις νόστιμη, και αποφασίζεις να κάνεις την πρώτη διερευνητική κρούση. Κι εκεί που πάει να δέσει ο λουκουμάς, ξαφνικά, ακούς το παρακάτω.

Όχι δε μιλώ για μια νύχτα εγώ
δε μιλώ για ένα βράδυ εγώ
δε μιλώ για ένα χάδι εγώ
για όλη τη ζωή μας εγώ μιλώ.

Φυσικό κι επόμενο είναι, η καλή και τίμια κοπέλα μας, να έχει μείνει -φευ!- στο ράφι. Όπως μαρτυρά άλλωστε και το επόμενο απόσπασμα:

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα

Θα ήταν ωστόσο πέρα για πέρα εσφαλμένο να συμπεράνουμε πως η μοναχική κοπέλα των τραγουδιών δεν έχει νοιώσει τη σεξουαλική έξαψη. Κάθε άλλο, την έχει ζήσει τόσο έντονα, που έχει φτάσει στο σημείο να μη βλέπει μπροστά της, καθώς παρακαλά τον αγαπημένο της να επισπεύσουν!

δε συγκρατώ τη μορφή σου, να η ποινή σου

πόσο ακόμα να σ’ αγαπώ δίχως σώμα

Δυστυχώς όμως, η εν λόγω ιστορία πρέπει να κατέληξε πολύ άδοξα, αν κρίνουμε από τα δραματικά επακόλουθα.

Άλλο δε θα φαω τραύμα, άλλη τέτοια αντάμοιβη
Μόνη μου θα δω το θαύμα, μόνη μου και τον ραβή
Κι αν στον έρωτα κυλίσω, Θεε μου ‘σχώρα με

Άουτς! Τόσην ώρα θαυμάζαμε την επιμονή της φίλης μας να βρει τον Ιδανικό Έρωτα. Αλλά αυτοί οι στίχοι μας θέτουν αντιμέτωπους με την τραγική αλήθεια. Αλλίμονο, δεν πρόκειται τελικά παρά για μια κοινή θεούσα, η οποία θεωρεί τον έρωτα αμαρτία και θεωρεί πως το πρέπον και το σωστό είναι να μην έχει προγαμιαίες σχέσεις, ενδεχομένως ούτε και μεταγαμιαίες.

Κρίμα, διότι μες στον ρομαντισμό της κοντεύαμε να τη συμπαθήσουμε…

This entry was posted in Παραβάσεις and tagged , , , . Bookmark the permalink.

20 Responses to Η σεξουαλική εγκράτεια στο ρεπερτόριο της Ελευθερίας Αρβανιτάκη

  1. Αγησίας says:

    Καλά, δεν προσέχουνε λιγάκι τον στίχο; Το “μόνη μου και τον ραβή” εγώ το διάβασα αρχικά ως “μόνη μου και το ραβδί”! Σκανδαλίστηκα πάλι…

  2. Ιθάκη says:

    Aυτές τις θεούσες είναι να μην τις εμπιστεύεσαι :p

  3. aerosol says:

    Νομίζω πως, παρά την βιτρίνα, δεν είναι αληθινή θεούσα:

    “Αν μ’ αγαπάς να μου το λές
    κι εγώ για σένα θα πατήσω
    και τις δέκα εντολές.”

    Είναι κι αυτό ένα στήριγμα της απελπισίας. Φευ, όταν κάποιος μένει “με το ίδιο μακό” (το οποίο πιθανότατα θέλει πλύσιμο…) κινδυνεύει να ζήσει μες στη μοναξιά για καιρό.

  4. Virgo says:

    Κι όμως, σε ένα λιγότερο γνωστό τόλμημά της δια χειρός Νίκου Ξυδάκη, η Ελευθερία έχει τραγουδήσει και Σαπφώ, και μάλιστα τολμηρή Σαπφώ:

    http://www.youtube.com/watch?v=yqh589j_M90

    Βέβαια, πολλοί κριτικοί την κατηγόρησαν οτι ‘σοβάρεψε’ ακόμα και αυτή την Σαπφώ (http://www.avopolis.gr/greviews/default.asp?ID=3108), οπότε και πάλι, δικαιώνεστε.

  5. Λυκόφρων says:

    @Αγησία,

    Μπα σε καλό σου, που πήγε ο νους σου άνθρωπέ μου;

    @Ιθάκη,

    (πολύ ωραίο το κομμάτι που έχεις παραθέσει, αλλά οφείλω να στηρίξω τη “λογική” μου όπως καταλαβαίνεις…)

    Υποθέτω πως αυτό είναι παλιότερο κομμάτι. Οπότε, μάλλον, έχουμε να κάνουμε με μια «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή» η οποία, στην πορεία, μπήκε στο σωστό το δρόμο. Ακριβώς, δε, εξαιτίας της προηγούμενης πορείας της είναι πολύ αυστηρή με τον εαυτό της. Δημιουργείται το ερώτημα: ήταν θεούσα από πριν (όπως πλείστες «αμαρτωλές») ή έγινε στην πορεία; Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; 😛

    @aerosol,

    Καίρια η παράθεση που έκανες. Η υπόθεσή μου είναι πως οι στίχοι αυτοί δείχνουν μια κυκλοθυμική σχέση με τη χριστιανική θεότητα, κάτι σαν πατρική φιγούρα την οποία ο χαρακτήρας μας λατρεύει και μισεί ταυτόχρονα, και κατόπιν αισθάνεται ενοχές για το μίσος. Χρήζει ψυχαναλυτικής προσέγγισης η οποία ξεπερνά τις γνώσεις μου.

    @Virgo,

    Πρώτον, καλώς ήλθες! 🙂

    Δεύτερον, να κάνω και τα απαραίτητα ντισκλέιμερζ, όχι για σένα, αλλά για οποιονδήποτε τύχει να διαβάσει το παρόν. Τα τραγούδια της Αρβανιτάκη μπορεί να μου αρέσουν κι εμένα. Τα παραπάνω δε γράφονται ως μομφή στα τραγούδια τα ίδια, αλλά ως φιλικό πείραγμα. Επίσης, ελπίζω να γίνεται πως η αναφορά δε γίνεται στην ίδια την τραγουδίστρια, αλλά στην περσόνα που εκδηλώνεται από τα τραγούδια της. Δύο πολύ διακριτά πράγματα.

    Πάνω στο σχόλιό σου: ναι, είχα υπόψη μου πως έχει τραγουδήσει Σαπφώ. Και, ναι, κι εμένα μου φάνηκε κάπως αμήχανο ολόκληρο το αποτέλεσμα, όχι μόνο η ερμηνεία. Ακόμα κι η απόδοση των στίχων, κι ας είναι του μεγάλου Ελύτη. (Κι άλλο ντισκλέιμερ, δεν είναι μομφή προς το Ελύτη, απλώς θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να αποδοθεί στα νέα ελληνικά η ποίηση της Σαπφούς με τις απίστευτα λεπτές αποχρώσεις των στίχων της).

    Οπότε, πάλι πάνω στη «λογική» του άρθρου: ναι, είναι από τις στιγμές που η πρωταγωνίστρια αναμετριέται με την πλευρά του εαυτού της που απορρίπτει, εξ ου και η αμηχανία! 🙂

    • Ιθάκη says:

      Χμ… Δύσκολο το ερώτημα που βάζεις Jean Lyc. Το μόνο που μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος είναι ότι συχνάζει ή σύχναζε σε θρησκευτικές εμποροπανήγυρεις.

      • Λυκόφρων says:

        Ακριβώς αυτό! Η παράθεσή σας είναι περισσότερο εύστοχη από όσο φαίνεται με την πρώτη.

        :-p

  6. Virgo says:

    Σας διαβάζω από καιρό (αν και ..σιωπηρά), οπότε δεν τίθεται θέμα παρεξήγησης του ύφους και των προθέσεων της ανάρτησής σας.. Συμφωνώ και διασκεδάζω με πολλά από όσα γράφετε.

    Φυσικά, κανένας δεν είναι στο απυρόβλητο, ουδείς αξεπέραστος, και η κριτική είναι το αλατοπίπερο της ζωής μας.

    Υ.Γ. Νομίζω πως, αν ο Ξυδάκης έψαχνε λίγο καλύτερα ανάμεσα στις κυρίες του ελληνικού πενταγράμμου, θα έβρισκε πολλές ‘ομότεχνες’ της Σαπφούς (ώς πρός την ερωτική τέχνη), οι οποίες θα απέδιδαν με μεγαλύτερη εγγύτητα (αν και δεν ξέρω με πόση αμηχανία) αυτές τις λεπτές αποχρώσεις των νοημάτων της δεκάτης Μούσας.

    • Λυκόφρων says:

      Αχ… Ο πληθυντικός ευγενείας με σκλαβώνει.

      Πάντως, όταν μιλούσα για λεπτές αποχρώσεις, εννοούσα κάτι σαν και το παρακάτω:

      http://prkls.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html

      Το οποίο είναι πραγματικά αδύνατο να μεταφραστεί με την ίδια ένταση.

      • Virgo says:

        Α, από φιλολογικής πλευράς εννοείς. Το είπες και μόνος σου.. Αφού ούτε ο Ελύτης δεν κατάφερε να μεταφέρει ικανοποιητικά το ψυχολογικό βάθος της ποίησης της (με το τετριμμένο νεο-ελληνικό λεξιλόγιο), πόσω μάλλον θα μας απομάκρυνε από αυτό, η ερμηνεία μιας τραγουδίστριας νέας κοπής..
        Κάπως έτσι κι εγώ απομακρύνθηκα από την λογική της ανάρτησής σου…

        • Λυκόφρων says:

          Κάπως έτσι.

          (Καλά, το σχόλιο ήταν σε τελείως άλλο πνεύμα από την ανάρτηση. Μπορεί να φταίει που το υπογράφει άλλη περσόνα μου!)

  7. Πασιφάη says:

    Η ουσία των εκάστοτε στίχων,κρίνεται καθαρά υποκειμενικά.Χι,χιχιχιχιχι!
    Ωραίο το εύθυμον ποστ,Λυκ.Δεν το’χα δει έτσι..
    Άσε που έπεσα από τα γέλια με το ”πάθημα” του Αγησία.Βρε άνθρωπε..πώς τα μπέρδεψες;Χιχιχιχιχιχιχι!!

  8. Πασιφάη says:

    Oui , monsieur Luc.D’accord..

  9. Sak says:

    Τυχαία έπεσα σε αυτό το άρθο σχόλιο…τι στο διάολο είναι….πιο αγάμητος μου φαίνεται αυτός που το έγραψε….παρά η εν λόγω τραγουδίστρια που φαίνεται να είναι μια γυναίκα ισοροπημένη και γεμάτη ζωή.Οι συνεντεύξεις της βγάζουν μια θαυμαστή ισοροπία που δεν βγάζει αυτό εδώ το κείμενο…αντί να κάτσετε να απολαύσετε τα τραγούδια της …καθόστε και αυνανιζόσαστε πάνω απο αυτήν και πάνω σε αυτά, καληνύχτα

    • Λυκόφρων says:

      Το είπες; Ξεθύμανες; Εντάξει, καταλαβαίνω πως έχεις τεράστια ανάγκη να μας αφήσεις την αποψάρα σου, αλλά καλό είναι, πριν μας τιμήσεις με αυτήν, ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ και το κείμενο το οποίο σχολιάζεις.

      • Sak says:

        Έχεις δίκιο …απο ότι διαβάζω πιο ολοκληρωμένα και καλύτερα χιούμορ κάνετε , απλά ήταν τόσο παράξενο και δεν διάβασα απο την αρχή το κείμενο …και έκρινα λάθος…ζητώ συγνώμη !

        είμαι ένας μικρός ποιητής 23άχρονος αν θέλετε επισκεφθείτε το site μου http://www.sakpoetry.com ευχαριστώ καληνύχτα

        • Λυκόφρων says:

          Έστω και καθυστερημένα, δεν υπάρχει παρεξήγηση. Είναι θαρραλέο να αναγνωρίζει κανείς το λάθος του και μπράβο σου!

          Να έχεις όμορφα ταξίδια στο σύμπαν της ποίησης σου εύχομαι!

  10. perastikos says:

    an kai den exei simasia
    gia na ly8oyn oi apories stin metaepoxi poy zoyme
    i kopella edwse synaylia stis 20/12 sti syro gia to rotariano omilo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.