Ο αντρειωμένος στοχαστής

… και τότε εκείνος, αψηφώντας τους εχθρούς που τον είχαν περικυκλώσει σαν όρνια, ανασηκώθηκε. Βρόντηξε το χέρι του στο τραπέζι και είπε σταθερά κι αποφασισμένα:

– «Τι θέλετε να κάνω για να πεισθείτε; Μήπως να βάλω ενέχυρο τα νησιά μας ή να πουλήσουμε την Πελοπόννησο; Αυτά τα πράγματα δεν γινονται και το ξερετε»

Σύννεφα μαζώχτηκαν στο βλέμμα του. Η αίθουσα σκοτείνιασε, θαρρείς και όλο το φως είχε μαζευτεί ολόγυρά του.

Μουδιασμένοι οι οχτροί, σκιάχτηκαν από το θαρραλέο παράστημα κι ευθύς άλλαξαν κουβέντα. Έπρεπε να το είχαν μάθει, τόσες φορές πια, πως δεν τα βάζεις με τέτοιους ήρωες.

Τώρα με τον Αύγουστο, τραβιέται η κατασκοπική λογοτεχνία. Αν προτιμάτε περιπέτεια ή μελό, υπάρχει και η Καθημερινή.

This entry was posted in Μεμονωμένα - Ανεξάρτητα and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο αντρειωμένος στοχαστής

  1. Αγησίας says:

    Πω-πώ, αντρειοσύνη! Προφανώς γράφεις για το Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, αφού οι εχθροί τελικά πέρασαν.

    • Λυκόφρων says:

      Ποιος Λεωνίδας; Ήρωες σαν κι αυτόν που γράφω υπήρξαν μόνον αυτός κι άλλος ένας που χέστηκε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.